شبکه های اجتماعی مجازی بسترساز فرصت های نوظهور برای مدیریت دانش

دنیای مدرن را دنیای e (دنیای الکترونیکی) یا دنیای کلیکی می نامند. به نظر می رسد این دنیا از دنیای e به دنیای v یا دنیای مجازی مهاجرت کند. در همین راستا امروزه شبکه های اجتماعی مجازی یکی از بسترهای کلیدی برای شکل گیری خدمات نوظهور در فضای سایبر محسوب می شوند. به علت استقبال چشمگیر مردم جهان از این رسانه های ارتباطی جدید به نظر می رسد این شبکه ها زیرساخت منطقی مناسبی برای شکل گیری پدیده های مجازی باشند. لذا این مقاله به دنبال بررسی فرصت های نوظهور در بستر شبکه های اجتماعی مجازی با تاکید بر کلان روندهای رایج در این شبکه ها می باشد.

  1. کلان روند روندسازی؛ شبکه اجتماعی مجازی به عنوان بستر زندگی دوم
  2. به عقیده برخی از متخصصان این شبکه های اجتماعی مجازی تجلی زندگی دوم (Second Life) هستند. این زندگی مدرن را تحت عناوین زندگی آنلاین، زندگی مجازی و زندگی الکترونیکی نیز می شناسند. از جمله می توان به ,Face book ,MySpace, Wikipedia, و Our story اشاره کرد. بنابراین شبکه های اجتماعی مجازی می توانند ذائقه مردم، سبک مردم، تمایلات سازمانی و پارادایم های سازمانی را با تحولات ویژه ای مواجه کنند.

    1. کلان روند رسانه سازی؛ شبکه اجتماعی مجازی به عنوان بستر رسانه مدرن
    2. شبکه های اجتماعی مجازی به عنوان یک رسانه اجتماعی نوظهور بستر ارزشمندی را برای تولید، کنترل، نشر و جریان محتوای دیجیتالی فراهم کرده اند. ارزش افزوده حاصل از خدمات اجتماعی وب 2.0 بالاخص شبکه های اجتماعی مجازی، موجب سرمایه گذاری قابل توجه کشورهای فراصنعتی در این رسانه اجتماعی مدرن شده است.

      بنابراین امروزه شبکه های اجتماعی مجازی به عنوان یکی از مهم ترین رسانه های اجتماعی در زندگی روزمره انسان ها محسوب می شوند. برای همین منظور از این شبکه ها برای تبلیغات، اطلاع رسانی و مدیریت افکار عمومی استفاده های چشمگیری می شود.

      1. کلان روند محتواسازی؛ شبکه های اجتماعی مجازی بستر جریان محتوای دیجیتالی
      2. بی تردید شبکه های اجتماعی مجازی یکی از مهم ترین بسترهای تبادل و جریان محتوا در محیط وب هستند. اهمیت شبکه های اجتماعی مجازی زمانی که با مفاهیمی همچون سازمان مجازی، معماری سازمان مبتنی بر آنتولوژی و شبکه های اجتماعی مجازی معناگرا پیوند می خورد چند برابر می شود. بنابراین در یک تعریف جدید می توان گفت از دیدگاه مدیریت محتوا یک شبکه اجتماعی مجازی یک بستر مبتنی بر گراف برای راه اندازی جریان های محتوا است.

        1. کلان روند مجازی سازی؛ شبکه های اجتماعی مجازی به عنوان بسترسازمان های مجازی
        2. یک سازمان مجازی بعنوان یک ائتلاف موقتی از سازمان های مستقل، قابل پیکربندی مجدد، شبکه شده، و پراکنده در مقیاس های جغرافیایی متفاوت که دربرگیرنده شایستگی ها و اعتماد سطح بالایی نیز هستند، است که منابع و شایستگی های خود را به منظور انجام و تکمیل درخواست مشتری به اشتراک گذاشته و با همدیگر همکاری می کنند.

          شبکه های اجتماعی مجازی یکی از بهترین بسترها برای تشکیل شبکه های دانش و سازمان های مجازی هستند. اگر در یک شبکه اجتماعی مجازی، گره های شبکه را گره های دانشی با انرژی دانشی قابل اندازه گیری و لینک های آنها را اتصالات و ارتباطات دانشی میان منابع دانشی در نظر بگیریم بنابراین می توان گفت یک شبکه اجتماعی مجازی یک شبکه دانشی مبتنی بر ساختار گراف (نقشه دانش) است. از یک دیدگاه مدیریتی می توان گفت یک شبکه اجتماعی مجازی یک محیط سایبری برای تشکیل انواع سازمان های مجازی با هدف به اشتراک گذاری، ارزیابی و بهره برداری از دانش های دیجیتالی است. در بستر شبکه های اجتماعی مجازی انواع سازمان های مجازی می توانند با هدف تولید و تحویل محصولات و خدمات دانشی شکل بگیرند.

          شبکه اجتماعی مجازی به عنوان یک پلت فرم منطقی برای شکل گیری سازمان های مجازی است. در این شبکه ها سازمان های مجازی می توانند با هدف به اشتراک گذاری و جریان انداختن اطلاعات اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و سایر حوزه ها شکل بگیرند. هدف از شکل گیری سازمان های مجازی در بستر شبکه اجتماعی مجازی پردازش جمعی مسائل و ارائه راه حل های مختلف مبتنی بر هوش جمعی است.

          سازمان مجازی یک الگوی سازمانی جدید که به منظور بدست آوردن مزیت رقابتی در هنگامیکه یک فرصت تجاری شناسایی می شود، به چابکی سطح بالایی نیاز داردسازمان مجازی مجموعه ای از سازمان های مستقل (از لحاظ حقوقی و قانونی) که با همدیگر کار می کنند که هرکدام برای دنیای خارج مجموعه ای از خدمات را فراهم کرده و بصورتی عمل می کنند که گویی یک سازمان هستند. فروشگاه مجازی، بانک مجازی، انجمن علمی مجازی ، بنگاه های اقتصادی مجازی و . . . مصادیقی از سازمان های مجازی هستند.