باید دقت داشت در زندگی روزمره ما دانش همواره در جریان است. دانش چیزی شبیه به هوا است که همه جا حاضر است اما اگر کسی آن را درک نمی کند یکی از دلایلش ضعف در گیرنده دانش است. همیشه یکی از دغدغه های اصلی در محیط های محتاج به دانش، مدیریت کردن جریان های کنترل نشده دانش است. رسمی کردن جریان های متفرق و پراکنده دانش یکی اهداف اصلی مدیریت جریان دانش است. مهندسان و متخصصان دانش به دنبال این هستند که بتوانند بر روی جریان های دانش برنامه ریزی کرده و آنها را بطور نظام مند ایجاد کنند.
یکی از چالش های مهم در سیستم های مدیریت دانش شیوه دسترسی به دانش است. بطورکلی برای دسترسی به دانش موردنیاز می توان دو رویکرد داشت: (الف) کسی که به دانشی احتیاج دارد به دنبال آن برود و آن را دست یابد (ب) دانش موردنیاز بطور پیش کنشانه (Proactively) برای شخص تامین شده و تحویل وی داده شود. معمولا سیستم های مدیریت دانش سنتی برمبنای رویکرد اول هستند. یعنی کارکنان دانشی در سازمان با استفاده از موتورهای جستجو یا پورتال های وب در میان انبوه دانش های سازمانی به دنبال دانش موردنیاز خود می گردند. تمام سیستم های نرم افزاری مدیریت دانش در کشور ایران از این دست سیستم ها می باشند. اما سیستم های لجستیک دانش علاوه بر پشتیبانی از رویکرد اول، امکانات رویکرد دوم را نیز فراهم می کنند....
شبکه های اجتماعی مجازی به عنوان یک رسانه اجتماعی نوظهور بستر ارزشمندی را برای تولید، کنترل، نشر و جریان محتوای دیجیتالی فراهم کرده اند. ارزش افزوده حاصل از خدمات اجتماعی وب 2.0 بالاخص شبکه های اجتماعی مجازی، موجب سرمایه گذاری قابل توجه کشورهای فراصنعتی در این رسانه اجتماعی مدرن شده است. به عنوان نمونه، شکل زیر به استفاده از دانش خبرگان و به جریان انداختن آنها در قالب فضاهای داوطلبانه و دموکراتیک تر و مبتنی بر فرصت با بهره گیری از شبکه های اجتماعی تخصصی و انجمن های خبرگی تاکید دارد.
می توان سازمان را به عنوان شبکه ای از انسان ها و غیرانسان ها فرض کرد که در چارچوبی قاعده مند با یکدیگر تعامل دارند. در همین راستا باید دقت داشت که در سازمان های مدرن با توجه به افزایش تعداد تجهیزات الکترونیکی هوشمند و شبکه شدن آنها با انسان، اصطلاح 'شبکه دانش' در حال ارتقا به اصطلاح 'گرید دانش' است. گرید دانش یک شبکه دانش ناهمگون است که در آن همه چیزها (از انسان ها گرفته تا اشیا) با همدیگر شبکه می شوند.