مدیریت جریان دانش در شبکه اجتماعی مجازی

شبکه های اجتماعی مجازی به عنوان یک رسانه اجتماعی نوظهور بستر ارزشمندی را برای تولید، کنترل، نشر و جریان محتوای دیجیتالی فراهم کرده اند. ارزش افزوده حاصل از خدمات اجتماعی وب 2.0 بالاخص شبکه های اجتماعی مجازی، موجب سرمایه گذاری قابل توجه کشورهای فراصنعتی در این رسانه اجتماعی مدرن شده است. به عنوان نمونه، شکل زیر به استفاده از دانش خبرگان و به جریان انداختن آنها در قالب فضاهای داوطلبانه و دموکراتیک تر و مبتنی بر فرصت با بهره گیری از شبکه های اجتماعی تخصصی و انجمن های خبرگی تاکید دارد.

شکل 1– توجه به جریان دانش در شبکه های اجتماعی

شبکه های اجتماعی مجازی یکی از بهترین بسترها برای تشکیل شبکه های دانش و سازمان های مجازی هستند. اگر در یک شبکه اجتماعی مجازی، گره های شبکه را گره های دانشی با انرژی دانشی قابل اندازه گیری و لینک های آنها را اتصالات و ارتباطات دانشی میان منابع دانشی در نظر بگیریم بنابراین می توان گفت یک شبکه اجتماعی مجازی یک شبکه دانشی مبتنی بر ساختار گراف (نقشه دانش) است. از یک دیدگاه مدیریتی می توان گفت یک شبکه اجتماعی مجازی یک محیط سایبری برای تشکیل انواع سازمان های مجازی با هدف به اشتراک گذاری، ارزیابی و بهره برداری از دانش های دیجیتالی است. در بستر شبکه های اجتماعی مجازی انواع سازمان های مجازی می توانند با هدف تولید و تحویل محصولات و خدمات دانشی شکل بگیرند. به عنوان نمونه، شکل زیر استفاده از فناوری های اجتماعی از جمله شبکه های اجتماعی برای به اشتراک گذاری و به جریان انداختن دانش را نشان می دهد.

شکل 2– قابلیت های فناوری های اجتماعی برای بکارگیری در جریان دانش

بی تردید شبکه های اجتماعی مجازی یکی از مهم ترین بسترهای تبادل و جریان دانش در گرید دانش (وب 3.0) هستند. اهمیت شبکه های اجتماعی مجازی زمانی که با مفاهیمی همچون سازمان مجازی، معماری سازمان مبتنی بر آنتولوژی و شبکه های اجتماعی مجازی معناگرا پیوند می خورد چند برابر می شود.

بنابراین در یک تعریف جدید می توان گفت: از دیدگاه مدیریت دانش یک شبکه اجتماعی مجازی یک بستر مبتنی بر گراف برای راه اندازی جریان های دانشی است.