محتوا (Content) ، مقوله ای از جنس اطلاعات (Information) است.یکی از تفاوت های داده و محتوا، معنای انسانی محتوا است. یعنی محتوا از دید یک انسان، معنا دارد اما داده پدیده ای بی معناست. محتوا معنای انسانی را که ممکن است بی مرتبط با کامپیوتر هم باشد را حفظ می کند. مهم ترین خصیصه محتوا جنبه انسانی (Human Aspect) است. محتوا به همراه خود یک هویت (identification) یا معنا (Meaning) را حمل می کند که توسط انسان قابل فهم است. یعنی محتوا یکسری چیزهای شهودی به همراه خود دارد که اگرچه برای انسان قابل فهم است اما برای پردازش از طریق یک کامپیوتر ناممکن است. محتوا، داده (Data) نیست. محتوا از جنس اطلاعات (Information) است. محتوا، اطلاعاتی است که برای کاربرد خاصی در نظر گرفته شده است. محتوا،...
یکی از موضوعات کلیدی در ITIL چرخه حیات سرویس است. چرخه حیات مدلی سازمانی است که نحوه سازماندهی مدیریت سرویس، ارتباط و تاثیرگذاری عناصر مختلف چرخه را نشان می دهد. چرخه حیات سرویس در ITIL از 5 گام اصلی تشکیل شده است: استراتژی سرویس (Service Strategy): استراتژی سرویس، فرآیندها و به¬روش¬هایی را برای شناسایی سرویس و سنجش آن با در نظر گرفتن میزان ریسک یا ارزش قابل تولید توسط سرویس، ارائه می کند. طراحی سرویس (Service Design): طراحی سرویس، بر روی نحوه طراحی و مدلسازی سرویس تمرکز دارد. انتقال سرویس (Service Transition): انتقال سرویس بر روی شیوه¬ی استقرار سرویس در محیط عملیاتی تمرکز دارد. عملیات سرویس (Service Operation): عملیات سرویس فرآیندهای...
مدیریت دانش سرویس گرا (SOKM) یکی از رویکردهای عملیاتی و اجرایی در مدیریت دانش فرآیندگرا (Process-Oriented KM) است. در این رویکرد عملیاتی اصالت مدیریت دانش در وهله اول به فرآیند و در وهله دوم به خدمات دانشی (Knowledge services) داده می شود. در SOKM مدیریت دانش مبتنی بر سرویس های کسب و کار با اهداف استراتژیک کسب و کار تنظیم و همراستا می شود و اساساً معماری سازمانی از نگاه دانش محور و خدمات دانشی طراحی و پیاده سازی می¬شود. در این دیدگاه انسان و ماشین به عنوان تولیدکنندگان و مصرف کنندگان دانش محسوب می شوند که به دانش های تولید شده توسط انسان دانش نرم (Soft Knowledge) و به دانش های تولید شده توسط ماشین ها و اشیاء، دانش سخت (Hard Knowledge) گفته می شود. همچنین در SOKM فرآیندهای انسان به انسان (H2H)، انسان به ماشین (H2M) و ماشین به ماشین (M2M)، اصلی ترین بسترهای انتقال دانش هستند.
از مهم ترین تلاش های انجام گرفته در زمینه ی مدیریت سرویس در کشور انگلستان، معرفی بهترین تجارب یا به روش ها (Best Pratice) است که از آن جمله می توان به کتابخانه ITIL اشاره کرد. در نگاه اول ITIL یکی از رویکردهای عملیاتی در حوزه مدیریت سرویس های فناوری اطلاعات (ITSM ) (Information Technology Service Management) است. اما با دقت سیر تکامل آن و رسیدن به ITIL v3 2011 می توان متوجه این موضوع شد که ITIL در حال حرکت از مدیریت سرویس فناوری اطلاعات به مدیریت سرویس است (شکل 1).
همانطور که قبلا نیز گفته شد، سیستم لجستیک دانش، سیستمی است که دانش موردنیاز را از منابع دانشی قابل در دسترس اخذ کرده و پس از یکپارچه سازی این دانش اخذ شده، آن را به شخص صحیح در زمینه ی صحیح و در زمان و مکان صحیح و با هدف صحیح منتقل می کند. تجمیع این فعالیت های وابسته به هم با عنوان لجستیک دانش معرفی می شود. معتقدم، لجستیک دانش مجموعه اقداماتی است که بر روی شبکه دانش یا knowledge Network (در مقیاس های اینترنت، اینترانت، اکسترانت و . . .) انجام می شود و گره های دانشی پراکنده در مقیاس های جغرافیایی مختلف، کانتینرهای دانشی، مخزن های دانش، پایگاه ها و انبارهای دانش را بطور بهینه و به هنگام مرتبط می کند و دانش صحیح را در زمان صحیح، با زمینه صحیح و در راستای تحقق هدف صحیح بین آنها...
دنیای مدرن را دنیای e (دنیای الکترونیکی) یا دنیای کلیکی می نامند. به نظر می رسد این دنیا از دنیای e به دنیای v یا دنیای مجازی مهاجرت کند. در همین راستا امروزه شبکه های اجتماعی مجازی یکی از بسترهای کلیدی برای شکل گیری خدمات نوظهور در فضای سایبر محسوب می شوند. به علت استقبال چشمگیر مردم جهان از این رسانه های ارتباطی جدید به نظر می رسد این شبکه ها زیرساخت منطقی مناسبی برای شکل گیری پدیده های مجازی باشند. لذا این مقاله به دنبال بررسی فرصت های نوظهور در بستر شبکه های اجتماعی مجازی با تاکید بر کلان روندهای رایج در این شبکه ها می باشد.
باید دقت داشت در زندگی روزمره ما دانش همواره در جریان است. دانش چیزی شبیه به هوا است که همه جا حاضر است اما اگر کسی آن را درک نمی کند یکی از دلایلش ضعف در گیرنده دانش است. همیشه یکی از دغدغه های اصلی در محیط های محتاج به دانش، مدیریت کردن جریان های کنترل نشده دانش است. رسمی کردن جریان های متفرق و پراکنده دانش یکی اهداف اصلی مدیریت جریان دانش است. مهندسان و متخصصان دانش به دنبال این هستند که بتوانند بر روی جریان های دانش برنامه ریزی کرده و آنها را بطور نظام مند ایجاد کنند.
یکی از چالش های مهم در سیستم های مدیریت دانش شیوه دسترسی به دانش است. بطورکلی برای دسترسی به دانش موردنیاز می توان دو رویکرد داشت: (الف) کسی که به دانشی احتیاج دارد به دنبال آن برود و آن را دست یابد (ب) دانش موردنیاز بطور پیش کنشانه (Proactively) برای شخص تامین شده و تحویل وی داده شود. معمولا سیستم های مدیریت دانش سنتی برمبنای رویکرد اول هستند. یعنی کارکنان دانشی در سازمان با استفاده از موتورهای جستجو یا پورتال های وب در میان انبوه دانش های سازمانی به دنبال دانش موردنیاز خود می گردند. تمام سیستم های نرم افزاری مدیریت دانش در کشور ایران از این دست سیستم ها می باشند. اما سیستم های لجستیک دانش علاوه بر پشتیبانی از رویکرد اول، امکانات رویکرد دوم را نیز فراهم می کنند....
شبکه های اجتماعی مجازی به عنوان یک رسانه اجتماعی نوظهور بستر ارزشمندی را برای تولید، کنترل، نشر و جریان محتوای دیجیتالی فراهم کرده اند. ارزش افزوده حاصل از خدمات اجتماعی وب 2.0 بالاخص شبکه های اجتماعی مجازی، موجب سرمایه گذاری قابل توجه کشورهای فراصنعتی در این رسانه اجتماعی مدرن شده است. به عنوان نمونه، شکل زیر به استفاده از دانش خبرگان و به جریان انداختن آنها در قالب فضاهای داوطلبانه و دموکراتیک تر و مبتنی بر فرصت با بهره گیری از شبکه های اجتماعی تخصصی و انجمن های خبرگی تاکید دارد.
می توان سازمان را به عنوان شبکه ای از انسان ها و غیرانسان ها فرض کرد که در چارچوبی قاعده مند با یکدیگر تعامل دارند. در همین راستا باید دقت داشت که در سازمان های مدرن با توجه به افزایش تعداد تجهیزات الکترونیکی هوشمند و شبکه شدن آنها با انسان، اصطلاح 'شبکه دانش' در حال ارتقا به اصطلاح 'گرید دانش' است. گرید دانش یک شبکه دانش ناهمگون است که در آن همه چیزها (از انسان ها گرفته تا اشیا) با همدیگر شبکه می شوند.