آشنایی با فناوری رایانش فراگیر

در سال 1988، Mark Weiser دیدگاه جدیدی را مطرح نمود که بر اساس آن، افراد توسط منابع محاسباتی که در اشیا موجود در محیط نهفته شده اند، احاطه خواهند شد و این منابع، بدون آنکه انسان را متوجه حضور خود نمایند، خدمات مورد نیاز او را در هر زمانی و در هر مکانی، فراهم خواهند کرد. نظریه Weiser می گوید:' فناوری های ژرف آنهایی هستند که دیده نمی شوند. آنها خودشان را تا زمانی که غیر قابل تشخیص هستند در کالبد زندگی حیات هر روزه مخفی می کنند'. در همین راستا، وی ایده محاسبات و سیستم های فراگیر را در سال 1991 مطرح نمود.

سیستم های فراگیر (Pervasive System) حالتی را در نظر می گیرند که کاربر متوجه کامپیوترهای اطراف خود نباشد و آنها بدون جلب توجه، سرویس های مورد نظر او را ارائه دهند. در محاسبات فراگیر، آگاهی از وضعیت، کلید اصلی رابطه میان انسان و کامپیوترها بوده و توصیفی درباره واقعیات و اطلاعات می باشد. وضعیت به هر اطلاعاتی گفته می شود که می توان از آن برای مشخص کردن شرایط یک فرد، دستگاه کامپیوتری یا یک عامل نرم افزاری استفاده کرد.

ایده Weiser این بود که سیستم های کامپیوتری بایستی برای کاربر نامرئی باشند و از نظر ناپیدا باشند. کاربران نبایستی بوسیله متمرکز کردن در یک واسط کامپیوتری خاص بیش از اینها از وظایف شان غافل باشند. در عوض، آنها بایستی قادر باشند تا در یک راه بیشتر حسی مستقیما با محیط آگاه از زمینه ارتباط برقرار کنند، بنابراین آنها قادرند تا راحت تر به اهداف خود برسند و فکرشان آزاد است تا حتی درباره وظایف فعلی¬شان و کارهای آینده خود فکر کنند.

شکل 1– سیرتکامل فناوری اطلاعات درباره رایانش فراگیر

همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است، محاسبات توزیع شده و محاسبات سیار سرمنشاء های محاسبات فراگیر هستند.

شکل 2. سیر تکامل محاسبات فراگیر

محیط فراگیر یک محیط وابسته به زمینه (Context dependency) ، مبتنی بر دستگاه های هوشمند و بر روی یکپارچه سازی داده های زمینه است. محاسبات فراگیر یک پارادایم محاسبات توزیع شده متمرکز بر کاربر است که برای کاربران امکان دسترسی به سرویس های موردنیازشان را حتی در حال حرکت و جابجایی فراهم می کند.

شکل 3– سیرتکامل فناوری رایانش فراگیر